Sąd orzekając o rozwód stwierdza, które z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego. Sąd może ustalić, że:

• winę ponosi jeden z małżonków,
• winę ponoszą oboje małżonkowie,
• żaden z małżonków nie ponosi winy.

Sąd może także nie orzekać o winie. Potrzebne jest w tym względzie zgodne żądanie obojga małżonków. Sąd nie umieszcza w treści wyrku rozwodowego informacji o winie. Rozwód pociąga za sobą takie skutki, jakby małżonkowie nie ponosili winy za rozpad pożycia małżeńskiego.

Zawinione zachowanie w procesie sądowym to działanie lub zaniechanie małżonka., które narusza przepisy prawa i zasady współżycia społecznego, które prowadzi do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego.

Do zawinionego działania lub zaniechania możemy zaliczyć:

• groźbę,
• odmowę współżycia,
• porzucenie małżonka bez powodu,
• pijaństwo,
• agresję,
• zdradę małżeńską.

Zobacz też: Zdrada małżeńska jako przyczyna rozwodu

Nie można natomiast uważać zachowania małżonka za zawinione, gdy małżonek nie ma świadomości swojego zachowania, np. przez chorobę zawodową.

Wnosząc pozew o rozwód z orzeczeniem winy należy pamiętać, że wina musi zostać udowodniona. Pomocne w tym względzie mogą być:

• zeznania świadków,
• dokumenty,
• raporty policyjne,
• obdukcje lekarskie.

Dlaczego warto być niewinnym

Bardzo często sprawy rozwodowe ciągną się przez długie lata. Winy tego należy upatrywać się właśnie w „winie”. Małżonkowie starają się udowodnić, że ich współmałżonek jest winnym rozpadu małżeństwa. Ma to nie tylko znaczenie moralne, ale przede wszystkim prawne.